Pierwszy z nich to Sala Balowa, zwana także Białą, której główną dekoracją jest wspaniały strop z fasetą, strop imitujący sklepienia mauretańskie stalaktytowe, wzorowane na angielskiej architekturze gotyckich zamków. Lecz opracowanie fasety stanowi już indywidualne rozwiązanie polskiego architekta; dzielą ją lunety, których podniebia wypełnia rozeta. Wszystkie płyciny stropu i fasety ozdobione są bogatym ornamentem ze złoconych liści. Ściany sak, rozczłonkowane płycinami, dzielone są kolumienkami; płyciny zapewne przeznaczone były pierwotnie na zawieszenie w nich obrazów. W tej to sak niegdyś odbywały się tłumne bale i koncerty - tańczono i słuchano muzyki, a dziś... spożywa się posiłki. Dawna Sala Balowa pełni bowiem obecnie funkcję stołówki. Żaden ze stojących tu mebli nie może pamiętać czasów Gokcynów, wszystkie zostały wykonane współcześnie kilkanaście lat temu, ale trzeba przyznać, że dopasowano je do charakteru dekoracji tego wnętrza. Choćby wysmukłe, stylizowane krzesła, udatnie naśladują swych „gotyckich" poprzedników. Na czas trwającego obecnie remontu z sak wyniesiono wszystkie meble, a ściany dokładnie przysłonięto foką. O pięknie tego pomieszczenia przekonuje nas jedynie widoczny między rusztowaniami fragment stropu.